Lammyskrabbels.nl

Verhalen

Kennismaking met Birger

Met tegenzin maakt Birger de knopen van zijn pyjama los. Zich afvragend of het wel nodig is een douche te nemen, raapt hij zijn kleren op en ruikt aan een shirt voor hij die in de wasmand gooit. Niet dat hij nou zo’n hekel heeft aan water, wel aan bloot. Birger haat zijn eigen naaktheid. Hij grijnst naar zijn spiegelbeeld, die verkreukelde smoel en dat rechtopstaande haar. ‘s Ochtends ziet hij er altijd potsierlijk uit.

Beschaamd wendt hij zich af. Zoveel valt er niet te lachen.

Na het ontbijt schuift hij de gordijnen open en kijkt naar de straat beneden. De zon, die de vorige avond roodkleurig onderging, is nog maar net opgekomen. Dauwdruppels glinsteren op de autodaken in het licht van de lantaarns. Een vrouw schuift een paar koffers op de achterbank van haar auto, voor ze instapt. Vals fluitend laat een jongen twee honden uit. Met een ferme zwaai wordt een kleuter in een fietszitje gezet door een man met grijs haar, dat in een staart op zijn schouders valt.

Een doorsnee straat met mensen die niet op hem letten. Zoals een straat hoort te zijn.

Tussen het kozijn en de buitenvensterbank wacht een spin op een argeloze vlieg. Het web glanst ragfijn in het ochtendlicht. Verderop beweegt de ochtendspits zich traag in de richting van het verkeersplein. Wolken laten zich nog niet zien, hoewel dat niet lang zal duren, volgens het weerpraatje dat de radiowekker laat horen. Nu de herfst in aantocht is, zal het stiller worden in het park.Daar verheugt Birger zich op.

Voor zover hij het zich kan veroorloven verheugd te zijn.